In de  bus

In de bus heb ik vaak mijn oordopjes in, maar met mijn kapotte Samsung moest ik het even zonder stellen. In dit geval was het niet zo heel erg, want er kwam een oude bekende naast me zitten. Hij begon vrolijk te vertellen over zijn vriendin, zijn nieuwe huis en dat ze samen een hond hadden gekocht. Superleuk allemaal! Ik probeerde vragen over mezelf te ontwijken, maar al te lang tegenhouden kon ik het niet. En ja hoor, daar kwam de vraag… ‘Heb jij eigenlijk een vriend?’ ‘Ehm nee, maar ik vind het prima zo hoor.’ ‘Ja natuurlijk’, reageerde hij. ‘Maar ik snap niet dat jij geen vriend hebt hoor..’  Moest ik hem vertellen dat ik goed ben in ‘smizen’, maar dat zodra ik mijn mond opendoe een man gillend wegrend? Ik besloot het erop te gooien. ‘Ik kan niet flirten’, zei ik. ‘Je kan niet flirten?’ vroeg hij verbaasd. ‘Nee, ik kan alleen maar een beetje dom lachen, bij echte gesprekken klap ik dicht’. Hij begon te lachen (fijn, nu voel ik me nog zekerder!). ‘Nou dat vind ik nu niks voor jou…’ Hij gaf me de tip om eens te gaan speeddaten. Een vriend van hem had dat wel eens gedaan en die was razend enthousiast. ‘Kun je lekker oefenen…’ Ik heb er even over nagedacht en bedacht me dat ik de uitdaging misschien maar eens aan moet gaan. Ik had het er later met een vriendin over en zij gaf nog een veel betere tip. ‘Dan moet je gaan speeddaten in een andere stad’. Anoniem oefenen in flirten, top!