Stapavond

Tijdens het stappen werd ik ook aangesproken. Niet met de zin: ‘je lacht zo leuk’. Maar met een of andere vage openingszin over mijn ketting en waar ik die vandaan heb. “Gewoon bij de Primark, twee euries.” Ik geloof dat ik ook eens wat vaker mag gaan oefenen op de perfecte reactie op een openingszin. Mijn vrienden zeg altijd dat ik een non-flirt ben. Ik vraag me af hoe ik dat voor elkaar krijg. Wanneer mijn vriendinnen weer een of andere sexy gozer aanspreken, ben ik altijd lichtelijk jaloers. Het is niet de blik die ik gebruik wanneer een jongen mij aanspreekt, maar ik weet gewoon niet hoe ik moet reageren… Vaak zijn de standaard gespreksonderwerpen: naam, woonplaats en werk. Niet heel erg spannend, ik wou dat ik creatiever daarin was! Ik las laatst een artikel over bijzondere vragen waarna je schijnbaar verliefd zou worden op je gesprekspartner. Misschien moet ik die vragen maar uit mijn hoofd gaan leren. De jongen aan wie ik vertelde dat mijn kettinkje maar twee euro kostte, gaf gelukkig niet meteen op. Toen hij vertelde dat hij voor NLG  werkt, werd sowieso mijn interesse gewekt. Hij zei dat hij daar CEO was en ik ben de wc ingerend om even te googlen wat dat dan precies betekent. Omdat ik de vragen uit het tijdschrift nog niet uit mijn hoofd had geleerd, besloot ik het op ‘smizen’ te gooien. Dat is een techniek waarbij je glimlacht met je ogen. Mijn vriendin heeft ooit een middag met me doorgebracht om me de kneepjes van het vak bij te brengen. In afwachting op een appje van hem laat ik later weten of het heeft gewerkt!